«راز سیارهٔ غولپیکر پنجم؛ آیا منظومه شمسی پیش از این بیش از هشت سیاره داشت؟»
پژوهشگران با هزاران ساعت شبیهسازی ابررایانهای، ۱۲۲ سناریوی مختلف از تاریخ اولیه منظومه شمسی را بررسی کردند. نتایج حاکی از این بود که احتمال وجود یک سیاره غولپیکر پنجم که در نهایت از منظومه بیرون رانده شد، وجود دارد و حفظ همزمان قمرهای مشتری و اورانوس در این شرایط کمتر از ۱۵ درصد است. این یافتهها مدل نیس را تقویت میکند ولی نشان میدهد ناپایداریهای اولیه برای سامانههای قمری مخرب بودهاند.
چرا مهمه؟
پیش از این تصور میشد منظومه شمسی همیشه هشت سیاره داشته؛ حالا شواهدی نشان میدهد یک سیاره غولپیکر دیگر وجود داشته که به فضا پرتاب شد. این تغییر بهخصوص برای ستارهشناسان و مدلسازان مهم است چون باید تاریخچهٔ دینامیکی منظومه را بازنگری کنند. خواننده باید بدانند که فهم بهتر این دورهٔ پرآشوب میتواند تبیین ویژگیهای خاصی مثل محور چرخش اورانوس و توزیع قمرهای مشتری را روشن کند.
به درد کی میخوره؟
• اخترشناسان و مدلسازان سیارهای • پژوهشگران دینامیک سیارات • علاقهمندان به تاریخچهٔ منظومه شمسی • دانشجویان فیزیک نجومی
تو عمل چی کار کنیم؟
با دانستن احتمال وجود سیارهٔ اضافی، پژوهشگران میتوانند مدلهای شبیهسازی را دقیقتر تنظیم کنند و پیشبینیهای بهتری دربارهٔ توزیع اجرام کوچک در منظومه ارائه دهند. همچنین این اطلاعات میتواند به برنامهریزی مأموریتهای آینده برای بررسی قمرهای مشتری و اورانوس کمک کند.
نظر BlueIT News
مدل نیس همچنان ابزار قدرتمندی برای کشف رازهای اولیهٔ منظومه است؛ اما نتایج جدید نشان میدهد که برای توضیح کامل سامانههای قمری باید سناریوهای پیچیدهتر با چند غول یخی در نظر گرفته شود.