اصل ماجرا

در کنفرانس‌های اخیر گوگل و اپل، قابلیت‌های صوتی جدیدی برای هوش مصنوعی معرفی شدن که کاربران رو تشویق می‌کنه با گوشی یا عینک هوشمندشون بلند حرف بزنن. این رویکرد فرض می‌کنه همه از فکر کردن با صدای بلند راحت هستن، در حالی که خیلی‌ها ترجیح می‌دن تایپ کنن یا نگران حریم خصوصی‌ان. علاوه بر این، افزایش مکالمات عمومی با دستگاه‌ها می‌تونه سر و صدای محیط رو ببره بالا و ارتباطات انسانی رو کمرنگ‌تر کنه.

چرا مهمه؟

تغییر اصلی اینه که شرکت‌های بزرگ فناوری دارن صدا رو به رابط اصلی تعامل با هوش مصنوعی تبدیل می‌کنن. کاربرانی که خجالتی‌ان، به حریم خصوصی اهمیت می‌دن یا ترجیح می‌دن تایپ کنن، ممکنه از این روند کنار گذاشته بشن. برای خواننده مهمه چون آینده‌ی نحوه‌ی کار با ابزارهای روزمره رو شکل می‌ده و می‌تونه تجربه‌ی کاربری رو برای گروه بزرگی از مردم ناخوشایند کنه.

به درد کی می‌خوره؟

• کاربران دستیارهای صوتی • متخصصان تجربه کاربری • مدافعان حریم خصوصی • توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی • تحلیلگران روندهای فناوری

تو عمل چی کار کنیم؟

خواننده می‌تونه با آگاهی از این روند، در انتخاب ابزارهای تعاملی دقت بیشتری کنه و از گزینه‌های متنی به جای صوتی استفاده کنه. همچنین می‌تونه در فضاهای عمومی مراعات دیگران رو بکنه و از طرف شرکت‌ها بخواد که همزمان گزینه‌های صوتی و متنی رو ارائه بدن.

نظر Blue IT News

فناوری نباید همه رو به یک شکل به تعامل وادار کنه. شرکت‌ها با ارائه‌ی همزمان ورودی صوتی و متنی، هم به سلیقه‌های مختلف احترام می‌ذارن و هم حریم خصوصی کاربران رو حفظ می‌کنن.