اصل ماجرا
یک شهابسنگ نادر به نام NWA 12774 که در صحرای بزرگ آفریقا کشف شد، حاوی بلورهای کلینوپیروکسن با فشارهای بسیار بالا بوده و نشانگر وجود یک سیاره گمشده با شعاعی حدود ۱۸۰۰ کیلومتر است. این کشف اولین شواهد قطعی از چنین سیارهای را فراهم میکند و مسیر تکاملی متفاوتی را برای جهانهای اولیه منظومه شمسی نشان میدهد.
متن کامل ترجمهشده
تکهای از یک سیاره گمشده منظومه شمسی ممکن است روی زمین وجود داشته باشد بر اساس مطالعات جدید، شهابنگ کمیابی که از صحرای بزرگ آفریقا بهشت آمده است، نخستین شواهد قطعی از یک «سیاره گمشده» را در خود دارد؛ دنیایی که ممکن است از نظر اندازه با ماه رقابت میکرده و تنها چند میلیون سال پس از شکلگیری منظومه شمسی در ۴٫۵ میلیارد سال پیش، وجود داشته است. شهابنگ مورد بحث که «۱۲۷۷۷۴ شمال غرب آفریقا» یا به مختصر «NWA 12774» نام دارد، سنگی حدود ۴۵۴ گرم است که سال ۲۰۱۹ در صحرای بزرگ آفریقا کشف شد. دانشمندان آن را در دسته «انگریت»ها طبقه بندی می کنند؛ نوعی بسیار نادر از شهابنگها که از قدیم سنگینی آتشفانی منظدر این باره می توان گفت: «مردم با اندازه گیری عناصر رادیوتیو ناچیز در درون این شهابنگها (که مانند ساعتهای طبیعی عمل می کنند)، فهمیده اند که انگریزی ها بیش از ۴٫۵ میلیارد سال پیش، همزمان با خورشید جوان شکل گرفته اند. به همین دلیل، آنها سرنخهای ارزشمندی از چگونگی شکلگیری و بیشتر سیاره های سنگی دیگر ارائه می دهند. همچنین آنها بسیار کمیاباند؛ از میان بیش از ۸۰ هزار شهابنگ کشف شده روی زمین، تنها ۶۸ نمونه انگریزی شناخته شده است. آنچه انگریزی ها را به معنی عجیب میکند، ترکیب شیمیاییشان است. به جای زمین، مریخ و بیشتر سیاره ها سنگی دیگر، انگریزی ها مقدار بسیار کمی سیلیکی دارند؛ ماده ای که اصلی بخش پوسته سیاره ها و همان چیزی است که معمولی از آندر برخی از کشورها، در برخی از کشورها، روش های متفاوتی نسبت به سیاره های سنگی دیگر انجام می شود و سپس با بازسازی شرایط شکلگیری شهابسنگ، دریافت که این کانی برای تشکیل نیازمند فشاری دستکم حدود ۱۷٫۵ کیلومتر بوده است؛ بیش از ۱۷ برابر فشار کف گودال ماریانا، به احتمال زیاد ترین نقطه زمین میگرفتند. چنین شرایط فرامعمولی نمیتوانسته در یک سیاره کوچک وجود داشته باشد؛ در حالیکه جرم مادر باید بسیار بزرگ تر باشد. بلورها همچنین ویژگی هایی مانند لبه تیز و الگوهای شیمیایی را حفظ کرده اند؛ ویژگیهایی که اگر مدت طولانی در عمق داغ یک سیاره میگرفتند، از بین میگرفتند. این سرخپوها نشان می دهند مواد معدنی در عمق کم شکل گرفته شده وجود دارد؛ به این معنی که جرم مادر بایدما فقط به این دلیل از وجودش باخبر هستیم که چند تکه از آن اتفاقی به زمین رسیده اند.» اینکه در نهایت بر سر آن سیاره های باستانی چه آمده، هنوز روشن نیست. یکی از احتمال این است که در زیان های خشونتبار دوران اولیه منظومه شمسی نابود شده و تکه های بعد در شکلگیری سیاره های سنگی، از جمله زمین ادغام شده است. همچنین ممکن است شواهد بیشتری از سیاره های گمشده دیگر وجود داشته باشد که تاکنون نادیده گرفته شده شده است. بل میگوید: «شهابسنگهای زیادی در کشوها وجود دارند که هنوز به طور کامل بررسی نشده اند؛ در نهایت ممکن است پیشسیارهایی بیشتر وجود داشته باشند که هنوز از آنها خبر نداریم.»
چرا مهمه؟
این کشف به ما کمک میکند تا فرآیندهای شکلگیری سیارات اولیه و تنوع ساختاری آنها را بهتر درک کنیم.
به درد کی میخوره؟
general
تو عمل چی کار کنیم؟
درک بهتر ترکیب شیمیایی شهابسنگها میتواند مدلهای شبیهسازی ساخت سیارات را دقیقتر کند و ابزارهای تحلیل دادههای فضایی را بهروز نماید.
نظر Blue IT News
این کشف نشان میدهد که سیارات اولیه میتوانستند تحت فشارهای بسیار بالاتر از آنچه در سیارکهای کوچک میبینیم شکل بگیرند و بهراحتی از طریق شهابسنگها به ما سرنخ میدهند.
<div class=“disclosure”> این صفحه ترجمه و تفسیر کاملی از گزارش اصلی Zoomit است که توسط تیم تحریریه بلو آی تی نیوز به فارسی ترجمه و تحلیل شده. برای مشاهده نسخه اصلی، به منبع مراجعه کنید. </div>