پس از نزدیک شدن به شکست، شبکه عمیق فضایی ناسا در مأموریت آرتمیس دوم «به خوبی کار کرد».

اصل ماجرا

در طول مأموریت آرتمیس I، شبکه Deep Space Network به دلیل تقاضای داده‌های زیاد از فضاپیمای اوریون و ۴۰ مأموریت رباتیک، دچار تنگنا شد و برخی دانلودها را به تعویق انداخت. برای آرتمیس II که تنها نه روز طول کشید و کاوشگرهای کعب‌سَت کمتری داشت، ناسا با بهبود فرآیندهای زمان‌بندی و هماهنگی، توانست ارتباط پایدار و بدون مشکل با کاپسل خدمه‌دار حفظ کند.

متن کامل ترجمه‌شده

ناسا در طول ماموریت Artemis I حدود چهار سال پیش شبکه فضایی عمیق خود را بیش از حد خود را گسترش داد. فرمت جهانی آنتن های ارتباطات فضایی عمیق نمی توانست با تقاضای روزمره 40 ماموریت علوم روبات و افزایش غیر معمول مورد نیاز کپسول فضایی اویرون ناسا را در حالی که آن را در اطراف ماه پرواز کرد. تجربه در اواخر سال 2022 کاهش یا تاخیر ارتباطات از چند ماموریت علمی با کیفیت بالا، از جمله تلسکوپ فضایی جیمز ویب و روتران مریخ را کاهش داد، زیرا ماموریت Artemis I مورد نیاز به اطلاعات در شبکه ارتباطات ناسا را ترجیح می داد. و این قبل از اولین ماموریت Artemis با فضانوردان در هواپیما بود. هنگامی که Artemis II در ماه آوریل 1 راه اندازی شد، ناسااما در کمی بیش از ۹ روز، ماموریت آرتمیس دوم کوتاه تر از 25 روز آرتمیس بود که من در فضا گذرانده ام، و به کاهش بارداری ارتباطات کمک می کرد. آرتمیس من همچنین 10 CubeSat کوچک را به فضا عمیق فرستاد، بسیاری از آنها نیاز به خدمات ردیابی و تلیفون از DSN داشتند. آرتمیس دوم کمترین CubeSat را حمل کرد. “ما در مورد آرتمیس I خیلی یاد گرفتیم و در واقع برخی از فرآیند های جدیدی را پیش از آرتمیس دوم قرار دادیم، که به طور عمده در مورد هماهنگی و فرآیند برنامه ریزی ما با تمام ماموریت ها تمرکز داشتند، نه فقط هواپیما اریون خود” گفت گرگ هکتلر، مدیر معاون برنامه توسعه توانایی در برنامه ارتباطات فضایی و جاده سازی

چرا مهمه؟

آرتمیس I نشان داد که شبکه DSN در مواجهه با بار داده‌ای بالا می‌تواند دچار اختلال شود؛ این موضوع باعث تاخیر در دریافت داده‌های مهم از تلسکوپ جیمز وب و روبات‌های مریخ شد. در آرتمیس II با بهبود برنامه‌ریزی و کاهش تعداد کاپسل‌های کوچک، فشار بر شبکه کمتر شد و ارتباط بی‌وقفه برای خدمه فضایی تضمین شد. خوانندگان باید بدانند این بهبود، نشانگر توانایی ناسا در مدیریت بهتر منابع ارتباطی برای مأموریت‌های آینده با خدمه است و احتمال بروز مشکلات مشابه در پروژه‌های علمی دیگر را کاهش می‌دهد.

به درد کی می‌خوره؟

• مهندسان ارتباطات فضایی • مدیران پروژه‌های فضایی • پژوهشگران علمی وابسته به داده‌های فضایی • علاقه‌مندان به برنامه‌های آرتمیس

تو عمل چی کار کنیم؟

خوانندگان می‌توانند با بررسی تغییرات در فرآیند زمان‌بندی DSN، برنامه‌ریزی دقیق‌تری برای استفاده از این شبکه در پروژه‌های خود داشته باشند و از تداخل داده‌ها جلوگیری کنند. همچنین، تیم‌های فنی می‌توانند از تجربیات ناسا برای بهبود سامانه‌های پشتیبان ارتباطی در مأموریت‌های آینده بهره ببرند.

نظر Blue IT News

بهبود هماهنگی زمان‌بندی DSN نشان می‌دهد که حتی در مواجهه با فشارهای سنگین، با برنامه‌ریزی دقیق می‌توان از شکست‌های احتمالی جلوگیری کرد؛ این درس برای تمام پروژه‌های بزرگ داده‌محور در فضا حائز اهمیت است.

<div class=“disclosure”> این صفحه ترجمه و تفسیر کاملی از گزارش اصلی Ars Technica است که توسط تیم تحریریه بلو آی تی نیوز به فارسی ترجمه و تحلیل شده. برای مشاهده نسخه اصلی، به منبع مراجعه کنید. </div>